Actress

Sigga Dögg &rauo; Book Popularnudeactress En Jessica Biel Popular Nude Actress

Popularnudeactress En Jessica Biel Popular Nude Actress

Þarna er sýningin ekki bara um strípið heldur líka um djarfleika samræðanna og ögrun þessarar konu á áhorfendur. Því hefur burlesque oft verið tengt við últra kvenleika og sýningu á gáfaðri og sjálfstæðri konu. En í stað þess að lifa góðu lífi sem list þá hefur burlesque átt sínar góðu stundir og slæmar því það hefur oft verið bannað sökum nektar og hversu ögrandi það er. Sumir feministar hafa verið með og aðrir á móti. Svipað og með strippið í dag. Þannig mætti segja að strípidans sé „útþynnt“ útgáfa af burlesque.

Endilega bættu inn athugasemd hér að neðan ef vilt vita meira um sögu burlesque-sins…

Mér finnst hið „tvöfalda siðgæði“ í kringum stripp vs. burlesque allt hið merkilegasta. Í dag er ekki talið neitt sérlega flott að vera strípidansmey en það er talið flott að vera burlesque strípidansmey. Afhverju ætli það sé?

Margar strípidansmeyjarnar þurfa að æfa stíft til að geta hangið á hvolfi af súlunum og þær konur sem hafa reynt að vera ögrandi og fjarlægt flíkur á sama tíma geta flestar sagt erfiðis og áreynslu sögur af því. Þá er umræðan um strípidansmeyjar oft frekar neikvæð og bendluð við vændi, mannsal og fíkniefni. Ekki beint heimur sem er eftirsóknarverður að vinna í en krefst þó töluverðrar hæfni af hálfu stúlkunnar. Hér kemur að því sem að sem mér finnst áhugavert.

Í dag fara stelpur og læra „polefitness“ sem í raun eru bara fimleikaæfingar á súlu. Ekki til að gera lítið úr því þar sem þetta er heljarinnar sport. Þessar sömu stelpur og fara og læra þetta sport myndu ekki geta hugsað sér að vinna á strípistað því það þykir ekki smart. Á sama tíma eru haldnar strípidansmeyjakeppnir víðsvegar um heiminn þar sem sá titill þykir mjög eftirsóknarverður innan „bransans“ því það gefur stelpunum tækifæri til að ferðast um allan heim og fá hærri greiðslu fyrir sitt stripp. Nú sá ég heimildamynd um eina svona keppni sem er haldin hér í Ástralíu, Ms Nude Australia. Keppendur lögðu mikið á sig hvað varðar atriðin og búningana og voru verðlaunin flott. Nú var þetta heimildamynd og sögðu flestir keppendur þá sögu að um leið og þær færu í alvarlegt samband þá myndu þær hætta að stríplast. Þær sem áttu kærasta sögðu að þeim líkaði sportið þeirra illa.

Ég hefði haldið að kærastarnir ættu að vera stoltir af því að eiga svona kærustu því þetta var færni par exellans sem þær sýndu en nei. Það er ekki smart að eiga kærustu sem er strípidansmey. Rannsóknir á lífi strípidansmeyja segja svipaða sögu.

Nú vinn ég í búð sem selur m.a. strípidansmeyjaskó og fáum við urmul af stelpum á hverjum degi til að kaupa sér skó fyrir „polefitness“ tímana sína. Þær eru flestar mjög fljótar að taka fram að þær séu sko alls ekki stripparar heldur er þetta bara sport. Svo fylgir yfirleitt að kærastarnir séu „sjúkir“ í að þær séu að læra þetta sport. Vinna við það? Ekki svo mikið. Dansa heima? Frekar þannig.

Þetta pirrar mig smá.

Eða kannski ætti þetta ekki að pirra mig. Kannski er þetta skref í átt að meira frelsi þar sem „venjulegar“ konur geta farið og lært sport sem er tabú og kannski seinna verður það meira viðurkennt sem eitt af eftirsóknarverðum dansformum, alveg eins og ballet. En þetta er ekki eins og ballet. Stelpurnar eru margar hverjar allsberar og, eins og allir lesendur vita, er nektin það sem gerir þetta mál allt hið flóknasta. (ekki það að balletbúningar séu víðir og feli fallegan mannslíkamann, síður en svo)

Hann er skrýtinn þessi heimur sem við búum í.

Kannski er „polefitness“ undir sömu kenningu og klámkynslóðin, eins og mín kynslóð er oft kölluð. Við sem vöxum öll líkamshár og fræðumst um kynlíf á internetinu og af klámmyndum. Aftur að tvöfalda siðgæðinu, það er sjálfsagt að vaxa píkuna eins og við sjáum hjá klámmyndastjörnunum og að prufa sig áfram í stellingum og tækni en við eigum helst ekki að sofa hjá öðrum en þeim sem við „elskum“ og erum „skuldbundnar“. Hegðun klámmyndaleikonu virðist þannig vera leyfileg innan sambands, með einum aðila, (og er í rauninni eftirsóknaverð) en utan þess og þá sem frami og atvinnutækifæri er það ekki. hmmm.

Auðvitað er líka eitthvað að konu sem kýs að stríplast og/eða hafa samfarir með ókunnugum mönnum gegn þóknun, eða er það ekki?

Þá pæli ég í öðru, ætli konur geti farið á strípistað og notið „sýningarinnar“ og þar með styrkt kynsystur sínar í eigin sjálfsáliti og stöðu í samfélaginu? Ætli strípidans í sínu formi í dag verði einhver tíma talin vera list?

Svo margar spurningar sem vakna þegar maður fer að pæla…

Sigga Dögg

-sem gæti hugsað sér að stunda polefitness og hefur haft gaman af góðri strípisýningu-

(disclaimer: ég er ekki að réttlæta vændi eða mannsal eða neitt á þeim nótum eða að segja að við séum allar vændiskonur eða ættum að vera það. Umræða nánar um pælingar í kringum vændi má finna hér)

Mér líkar þessi færsla

Líkar ekki

rSigga Dögg &rauo; Book Popularnudeactress En Jessica Biel Popular Nude Actresst a Nude Actress qSigga Dögg &rauo; Book Popularnudeactress En Jessica Biel Popular Nude Actressa Nude